Van Brakel's Electronic Hobby and Fun Site

- Matra M530 Story page -04
[Index] [Home Page] [Mail Ben van Brakel] Link Guests [Previous Page] [Next Page]
---
Terug naar vorige story-page
Story Page -04
Lees verder op volgende story-pagina
Een nieuw avontuur, 3 maal is scheepsrecht.    Geschreven Oktober 2012, B.v.B.
Bens Fiat Na een tussen stop voor een paar jaar in een andere favoriet een "FIAT 124 sport spider 20000" ging het bloed toch weer kriebelen.

Medio 2012 werd weer een zoek actie gestart naar een Matra M530A of M530LX de bevindingen hiervan zal ik verhalen in deze en volgende pagina's.
Al ras werden er een paar gespot op diversen websites in Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, BelgiŽ en Nederland. De vraagprijs varieerde van 1.500,-- € tot 32.000,-- €, daar het in de bedoeling ligt de mogelijke aankoop zelf op te knappen dan wel geheel te restaureren viel alles af dat boven de 6.000,-- € lag, hoe mooi deze ook waren. Uiteindelijk bleven drie kandidaten over een witte M530LX in BelgiŽ, een rode M530LX in Nederland en een maroen rode M530A
in Frakrijk, de koffers werden gepakt en met ons Mercedes busje gingen we op weg om de voertuigen te bezichtigen.
De witte in BelgiŽ viel al snel af, hij was diversen keren overgespoten en in de naden leek het net een papagaai wat kleuren betrof, wit was duidelijk niet de oorspronkelijke kleur, er was ook aardig aan de wagen geknutseld en ook de onderkant, voor zover die al was te bekijken gaf geen goed gevoel.
Op naar nummer twee in Nederland, deze M530LX origineel rood op het kenteken, en nu ook rood van kleur, was in het verleden ook al eens geel geweest, stond geparkeerd in een oude kippenstal in Noord Limburg, zwaar onder het stof op lekke banden. Deze wagen had al een eeuwigheid iet meer gelopen, maar het chassis zag er nog heel redelijk uit en ook onder de kofferdeksels was het geen lapjes kat. Ik had ernstige twijfels over de technische conditie van het voertuig, maar hij moest toch geheel uitelkaar en de basis was niet echt slecht, als we het eens zouden kunnen worden over de prijs was het een serieuze kandidaat.
Maar ik had mijn zinnen gezet op de M530A en dus marchťe en op naar Frankrijk aan de oevers van de Loiare daar stond nummer 3. Na een dagje rijden aangekomen in Tours alwaar we een leuk hotelletje vonden om te overnachten en vroeg de volgende ochtend de Matra M530A te gaan bekijken in het nabij gelegen dorpje. We werden zeer vriendelijk ontvangen en naar de garage geleid en daar stond een heuse M530A met originele Franse platen. Ook deze wagen had in jaren niet meer gelopen maar de motor, het onderstel en de carrosserie zagen er best goed uit. De achterruit was, zoals bij veel M530A voor komt, beschadigd door op de hete vloer van de kofferbak te hebben gelegen, dan komen er van die mooie grote ronde matte vlekken in de plexiglazen ruit. Al met al zag de wagen er niet verkeerd uit, maar bij nadere inspectie bleek dat er geen chassisnummer was ingeslagen, dit stond zoals gebruikelijk bij Matra op een type plaatje dat tegen de voorplaat van de voorste kofferbak geklonken zat. De Matra's die in Nederland en Duitsland ingevoerd werden kregen bij invoer in die landen een gelijkluidend nummer ingeslagen op de rechterpoot van de wielophanging. Bij deze was er geen ingeslagen nummer maar er was ook geen nummer te vinden dat overeenkwam met het getoonde Franse kentekenbewijs of wat daar- voor moest doorgaan. Oeps !! Herinneringen aan een eerder incident met een Matra chassisnummer kwamen op en op basis daarvan werd met pijn in het hart besloten om deze auto maar niet aan te kopen. Een ander punt was nog dat deze auto de hoogste vraagprijs had die we mogelijk nog acceptabel vonden, maar gezien de onduidelijkheid omtrent het chassisnummer en het feit dat mijnheer aan de prijs, van 6.500 €, vast hield werd van de aankoop afgezien.
We zijn nog gezellig een paar dagen in het zonnige Frankrijk gebleven en toen huiswaarts gekeerd.
Belgie
M530LX BelgiŽ
Nederland
M530LX Nederland
Frankrijk
M530A Frankrijk
De getoonde foto's waren afkomstig van het internet, in werkelijheid waren de voertuigen veel minder mooi en shiny LOL.
Thuis gekomen werden nogmaals alle indrukken gewogen en na lang beraad werd besloten, om ondanks de vermoedelijk zeer slechte toestand, maar te kiezen voor de rode Matra M530LX die in Noord Limburg, Nederland, stond.
De eigenaar werd gebeld en we konden het eens worden over de prijs, er werd een datum afgesproken om het voertuig uit zijn schuiplaats te halen en op een aanhanger te laden. Op 20 September om 08:00 uur werd de aanhanger bij "KŲhler Auto rent" opgehaald en gingen we opweg naar Noord Linburg, de afspraak was gemaakt om de eigenaar in zijn woonplaats te ontmoeten, daarna naar Venlo te rijden om het kenteken op naam te laten zetten en vervolgens naar de plek te rijden waar de Matra M530LX stond. De auto was al eerder betaald via de bank, dit kon dus snel geklaard worden.
Niet dus de eigenaar liet weten dat hij er niet bij kon zijn, maar zijn partner zou het verder afhandelen. De partner had de wagen nog nooit gezien en wist eigenlijk ook niet waar hij stond, gelukkig was ik er al eerder geweest en wist ik, nadat wij de wagen op onze naam gezet hadden, hem ook weer terug te vinden, we hadden eigenlijk wel wat hulp van de verkoper verwacht, gezien ook het feit dat de motor niet kon lopen en hij op praktisch lege banden stond. De dame die ons verder zou helpen gaf op het gebied van hulp niet thuis, zij vond de geur in de voormalige kippenstal onprettig en vertelde dat zij nog elders moest wezen. Daar stonden wij dus, mijn vrouw, de Mercedes bus met aanhanger en ik.
Ik zal proberen de situatie te schetsen, de ingang van de kippenschuur ligt op straat hoogte, als je dan naar binnen gaat is de eerst twee meter op gelijk niveau en daarna komt over een afstand van ongeveer twee en een halve meter een verval van een meter vijftig naar beneden, vrij stijl naar beneden dus, en op dat niveau stonde de Matra geparkeerd links van hem andere oude auto's van andere eigenaren en rechts er van voederbaken voor kippen en ander vee. Ik denk dat toen ze de Matra daar parkeerde er relatief veel ruimte was, maar nu was het heel erg vol en weinig ruimte om te manoeuvreren, en dat zonder de kracht van de motor op praktisch lege banden.
Eerst werd de bus achterwaarts de stal in gemanoeuvreerd, millimeter werk, tussen de strobalen en andere auto's door, bij de Matra aangekomen werd er een sleeptouw aan de voorwiel ophanging van de Matra en de trekhaak van de bus bevestigd en zo konden we de Matra een metertje voor uit krijgen en toen stond hij klem tegen de wand en een ander geparkeerde auto, uitdraaien was bijna niet mogelijk door de geringe ruimte. Met behulp van de kleine garage krik, die altijd achter in ons busje ligt, werd centimeter voor centimeter de achterkant van de Matra omgezet in de goede richting, dit kosten nogal wat zweet en zwoeg werk want de vloer van de kippenstal was niet echt van harde beton en de krik vrat zich steeds vast in de vloer, maar goed na een uurtje of twee stond hij uiteindelijk in de goede rijrichting. Langzaam en voorzichtig werd de Matra naar het talud aan de ingang gesleept, tussen de geparkeerde auto's en strobalen door, daar aangekomen werd een poging ondernomen om hem het talud op te trekken, in eerste instantie leek dat te lukken, net toen de neus van de Matra op maaiveld hoogte was knapte het sleeptouw en rende de Matra met gezwinde spoed weer van het talud af. Het was maar goed dat er grote bergen strobalen achter de "run a way" van de Matra lagen waar hij inliep want de wagen had geen remmen, en ook de handrem gaf niet thuis. Een snelle blik achter de voorwielen gaf inzicht in het probleem, de voorste remklauwen lagen boven op de wielophanging, er was dus niets te remmen. Dit had ons de verkoper dus niet verteld, maar goed eigenlijk had ik ook niet beter verwacht en al doende wordt men wijzer. Ook een tweede poging liep op de zelfde wijze af, dus werd een andere techniek toegepast, de Mercedes bus werd op de weg buiten de stal geplaatst en met een hele langen spanband, normaal gebruikt om het voertuig op de aanhanger vast te zetten, aan de Matra bevestigd en ja hoor heel, heel, langzaam lukte het om de Matra uit de kippenstal te verlossen en weer het daglicht te laten zien.

Eindelijk op de aanhanger lieren
Vervolgens werd hij met de handlier op de aanhanger gezet en degelijk vast gezet met de eerder genoemde spanbanden. Hoera na vier uur hard werken waren we gereed voor vertrek naar Delft, veel te laat om de aanhanger nog op tijd terug te brengen, maar toch deze fase was gelukt en we konden op weg naar huis.Tijdens onze rit naar huis, via Venlo, Eindhoven, Tilburg, Breda, Dordrecht, Rotterdam eindbestemming Schiehal Delft, zagen we veel voorbij rijdende automobilisten zeer verwonderd omkijken en sommigen zelfs hun telefoon pakken om een fotootje te maken, zij vonden het wel een apart vehikel daar op dat aanhangertje.
En ach als u het kenteken herkend, dan schrik niet, we gaan serieus een poging wagen om hem een nieuw leven te geven.

Schrik niet, mogelijk een nieuw leven?
Uit gevonden parkeerbriefjes, oude deel dries en postkaarten bleek deze Matra zijn leven in Maastricht en Venlo gesleten te hebben bij verschillende eigenaars, en daar bedoel ik zeer zeker niet de laatste mee, want die heeft er nooit veel mee gereden zoals later bleek uit de staat van onderhoud. Daar over later meer! Met aantoonbare voormalig eigenaren uit Maastricht, Venlo en Grubbenvorst nu weer in het bezit van een Winkbul, zo worden de mensen genoemd die in Heerlen geboren zijn, ik dus, weer een Limburger maar nu een die in Delft woont, geŽmigreerd naar boven de grote rivieren, naar Holland zoals men in het zuiden pleegt te zeggen (LOL).

De Schiehal ROET-66 en andere.
Aan gekomen bij de Schiehal in Delft werd de Matra met vereende krachten van de daar aanwezige klussers in zijn voorlopige werkplek geparkeerd. Van kippenstal naar knutselhal, of dat een voortuitgang is de tijd zal het uitwijzen.
De Schiehal is een complex van hallen die verhuurd worden aan ondernemers, een van deze ondernemers is "ROET66" die het daar mogelijk maakt om in een afgeschermde ruimte je voertuig te stallen, te onderhouden of te restaureren. Een van de weinige mogelijkheden in het Randstad gebied om zelf aan je voertuig te sleutelen, dit te midden van een bont gezelschap aan enthousiasten en ook professionele sleutellaars die altijd bereid zijn elkaar de helpende hand te bieden.

Voorlopige werkplek.
In afwachting van onze definitieve werkplek van drie bij vijf en een halve meter gingen we alvast van start, eerst werd de Matra eens gepoetst met een fikse dosis water om te zien wat er nu echt onder het stof en gedroogde kippenstront zat. Tijdens het poetsen gingen verschillende mensen verontrust opzoek onder opgestapelde spullen, even later begreep ik dat men opzoek was naar vermeende lijken van ratten, om dat het zo verschrikkelijk stonk. Ik vertelde hen wat de voormalige stalling van de Matra was geweest en toen ze zagen welke drab er van de auto spoelde begrepen ze waar die lijkenlucht vandaan kwam. Ik moet hierbij de bewondering uitspreken voor mijn vrouw Anna die zeer doortastend en verwoed te werk ging om onder de dikke laag vuil weer een auto vandaan te halen

Wat water doet wonderen.
de stank en viezigheid trotserend. Chapeau !
Maar na een paar uurtjes was het resultaat toch wel verbluffend, alle vermoedelijke en gedeeltelijk reeds vastgestelde gebreken ten spijt er was hoop voor de toekomst. Na de schoonmaak actie werd het gereedschap, de compressor, de krik en alle andere attributen uit het Mercedes busje geladen en begonnen aan een eerste daadwerkelijke inspectie. Als eerste had de motor mijn interesse, de bougies werden er uit gedraaid om een indruk te krijgen van de staat van de verbrandingskamers, en ondanks mijn vermoeden dat de wagen al reeds jaren niet meer gelopen had zag dat er niet verkeerd uit, toen ik de verdelerkap los

Wanneer heeft dat het laatst geremd?
pakte bleek daar geen koolborstel meer in te zitten, wat mijn vermoeden bevestigde dat de wagen al een eeuwigheid niet meer gelopen had, ook bleek er geen remolie meer in het reservoir te zitten, lagen de remklauwen van de voorremmen boven op de veerschommels. De schakelstang die de achteruit moest bedienen was er ook niet meer, koelvloeistof was ook verdwenen eigenlijk niet zo verkeerd als men bedenkt dat de olie in het carter niet grijs gekleurd was, dus geen water in de olie, en ook niet zuur rook. Al met al stond er een groot avontuur te wachten die veel initiatief en vindingrijkheid van de restaurateur verwacht en hele zoek acties op internet nodig maakt om de nodige onderdelen bij elkaar te vinden. Gelukkig heb ik al eerder met dit bijltje gehakt en weet dus van de hoed en de rand. En waar nodig kan natuurlijk altijd raad gevraagd worden aan andere enthousiasten Matra M530 rijders in Nederland, Duitsland en BelgiŽn, bij voor- baat dank. Kent iemand de history van de 49-56-RS ?, mail mij
.....Wordt een lang verhaal lees verder.....
---
TERUG NAAR VORIGE STORY-PAGE
Story Page -04
Lees verder op volgende story-pagina
---
Vermeld alstublieft uw bezoek en bevindingen in ons 'Gastenboek' dank u!
Please take the time to record your visit and fill in our 'Guestbook' thank you!
---
[Nederlandse Simca en Matra Sports Club]
Simca en Matra
Sports Cliub
in Nederland
SECRETARIAAT:
  Postbus 4015
  2003EA Haarlem
TELEFOON:
  023 5356587 (Secretaris)
  071 5896145 (Voorzitter)
Theo van de Munchhof's WebSite
Theo van de Munckhof's WebSite

Simca en Matra Sports Club in Nederland

E-mail: info@simcamatrasportsclub.nl
E-mail: secretaris@simcamatrasportsclub.nl

----------------
[Previous]  Home Page- 
[Next]  Next Story Pages 
[Up]  Nederlands
[Home]  Index
[QuickView]  QuickView
[Mail1]  Mail direct to Ben van Brakel
[Mail2]  Send EMail to Van Brakel's Electronic Hobby and Fun Site
[Mail3]  Send EMail to Van Brakel's Electronic Hobby and Fun Site -OldBen-
[Matra Pages]  Van Brakel's Electronic Hobby and Fun Site Matra Pages
---
Thanks for visiting Van Brakel's Electronic Hobby and Fun Site

Last modified on Saturday 27 October 2012